Fysische actie:

De fysische blusactie komt voort uit de chemisch-fysische kenmerken. Deze elementen hebben vergeleken met alle andere elementen de minste hoeveelheid energie nodig voor ionisatie (laagste ionisatiespanning). Daarom en omdat er slechts een zeer kleine hoeveelheid energie nodig is, is het mogelijk de elektronen van de atomen te scheiden. De vereiste hoeveelheid energie wordt geleverd door de overvloed aan energie die aanwezig is in het vuur.

De ionisatie van kalium blijkt tijdens het blussen uit een licht violette verkleuring van de vlam. De in de vlam aanwezige energie wordt daarom in overeenstemming met de ionisatiespanning van de aanwezige elementen gereduceerd.

Chemische actie:

Tijdens verbranding vinden er in de vlam in een snelle opeenvolging bepaalde reacties plaats tussen atomen en fragmenten van instabiele moleculen (radicalen).

Zulke reacties vormen de zogenaamde kettingreacties van radicalen. Vanwege hun instabiele karakter neigen radicalen ertoe om via nog meer reacties een stabiele eindtoestand te bereiken.

De stabiele eindproducten zijn onder andere kooldioxide (C2O) en water (H2O). Het kalium, dat vrijkomt door het uiteenvallen van de kaliumverbindingen, reageert tijdens verbranding met de vrije radicalen van instabiele hydroxiden, waarbij kaliumhydroxide (KOH) wordt gevormd, wat een zeer stabiele verbinding is.

In dit stadium wordt de kettingreactie van de vrije radicalen tot staan gebracht en wordt de vlam gedoofd.